Looks Aren't Everything. Believe Me, I'm a Model — Cameron Russell

00:00Translator: Armela Mancellari Reviewer: Helena Bedalli

00:15Po e filloj me një histori:

00:17Rreth dy vjet më parë më telefonon një planifikuese eventesh

00:19sepse isha ftuar për të mbajtur një fjalim.

00:21Më merr në telefon dhe më thotë,

00:23"Nuk di se si

00:25të të përshkruaj në pamfleten që do të shpërndaj."

00:27Mendova, "Dakord, cili është problemi?"

00:29Ajo m'u pergjigj, "Dëgjo, të ndoqa në një fjalim,

00:31dhe mendoj se mund të të quaj kërkuese, besoj,

00:34por kam frike se nëse të përshkruaj si kërkuese nuk do të vijë asnjeri,

00:36sepse do të mendojnë se je e mërzitshme dhe jashtë teme."

00:38(Të qeshura)

00:40Dakord.

00:42Dhe më pas vazhdoi, "Ama ajo që më pëlqeu nga fjalimi yt

00:44është se ti tregon histori.

00:46Kështu që them të të quaj tregimtare."

00:49Dhe normale, pjesa akademike dhe e pasigurt tek unë

00:52u përgjigj, "Si the se do të më quash??"

00:54Planifikuesja tha, "Do të të quaj tregimtare."

00:57Dhe unë, "Jopo Zana e Malit."

01:00(Të qeshura)

01:03I thashë, "Më lër të mendohem dy sekonda."

01:06U përpoqa t'i thërras kurajos sime.

01:09Dhe mendova, në fakt unë jam tregimtare.

01:12Unë merrem me kërkim cilësor.

01:14Mbledh histori njerëzore; ky është profesioni im.

01:16Në fund të fundit, ndoshta historite janë thjesht të dhëna që kanë shpirt.

01:19Dhe ndoshta unë jam thjesht një tregimtare.

01:21Kështu që ia ktheva, "E di çfarë?

01:23Pse nuk më përshkruan si kërkuese-tregimtare."

01:26Ajo më përgjigjet, "Haha. Nuk ka diçka të tillë."

01:29(Të qeshura)

01:31Kështu, unë jam një kërkuese-tregimtare,

01:33dhe sot do ju flas për --

01:35po flasim për zgjerim përceptimesh --

01:37dua t'ju flas dhe do t'ju tregoj ca histori

01:39për një pjesë të punës sime kërkimore

01:42që zgjeroi thelbësisht përceptimin tim

01:45dhe vërtet ndryshoi mënyrën se si jetoj e dashuroj

01:48dhe punoj e kryej funksionin e prindit.

01:50Dhe këtu nis historia ime.

01:52Në fillimet e mia si kërkuese, kur isha studente doktorature,

01:55në vit të parë kisha një profesor kërkimi

01:57që na tha,

01:59"Kini parasysh,

02:01nëse diçka nuk mund të matet, ajo nuk ekziston."

02:04Në fillim mendova se po më merrte me të mira.

02:07I thashë, "Vërtet?" ma ktheu, "Absolutisht."

02:10Tani, duhet të kuptoni

02:12që unë jam diplomuar për punë sociale; kam Master në punë sociale,

02:14dhe po bëja doktoraturën për punë sociale;

02:16domethënë gjatë gjithë karrierës sime akademike

02:18kam qenë e rrethuar nga njerëz

02:20që në një farë mënyre besonin se

02:22jeta është rrëmujë, duhet ta dashurosh atë.

02:25Dhe unë besoj në ketë: jeta është rrëmujë,

02:27pastroje, rregulloje

02:30fute në kuti dhe merre me vete në pune për drekë.

02:32(Të qeshura)

02:34Dhe kështu mendoja se e kisha gjetur zgjidhjen,

02:37të ngre një karriere që më çon drejt --

02:40vërtet, një nga shprehjet e mëdha të punës sociale

02:43është të mësohesh me vështirësitë e punës.

02:46Thashë me vete: Futi një shkelm vështirësive,

02:49hiqi qafe, dhe merr vetëm 10a.

02:51Kjo ishte mantra ime.

02:54Isha shumë e dhënë pas kësaj.

02:56Mendova, e di çfarë, kjo lloj karriere më përshtatet,

02:59se mua më interesojnë temat e ndërlikuara.

03:02Ama dua të jem në gjëndje ti qartësoj.

03:04Dua ti kuptoj.

03:06Dua të kem mundësinë ti zhbiriloj

03:08gjërat që unë e di që janë të rëndësishme

03:10dhe tua tregoj të gjithëve çfarë kam gjetur.

03:12Fillimisht fillova të studioj lidhjet.

03:15Sepse pas 10 vitesh punë si punonjëse sociale,

03:18arrin të kuptosh

03:20që lidhjet shpjegojne pse jemi këtu.

03:23Lidhjet i japin qëllim dhe kuptim jetëve tona.

03:26Kjo është e vetmja gjë për t'u kuptuar.

03:28Nuk ka rëndësi nëse flet me njerëz

03:30që punojnë në drejtësi sociale, shëndet mendor, abuzim apo neglizhencë,

03:33ajo që dimë është që lidhjet,

03:35aftësia për t'u ndjerë të lidhur, është --

03:38kështu jemi kurdisur në mënyrë neurobiologjike --

03:41kjo është arsyeja pse jemi në këtë botë.

03:43Prandaj mendova të nis me lidhjet.

03:46E keni parasysh atë lloj situate

03:49kur merr vlerësimin nga eprori,

03:51dhe të liston 37 gjëra në të cilat shkëlqen,

03:54dhe një gjë -- një "mundësi për zhvillim"?

03:56(Të qeshura)

03:58Mendja të rri vetëm tek ajo "mundësia për zhvillim", apo jo?

04:02Mesa duket kështu funksionon edhe puna ime,

04:05sepse kur njerëzit i pyet për dashurinë,

04:08ata të flasin për vuajtjet nga dashuria.

04:10Kur i pyet njerëzit për përkatësinë,

04:12do të të flasin për eksperiencat më të tmerrshme

04:15të të ndjerit të përjashtuar.

04:17Dhe kur i pyet njerëzit për lidhjet,

04:19historitë që më tregonin kishin të bënin me mungesën e lidhjeve.

04:22Kështu që shumë shpejt -- pas rreth vetëm 6 javë kërkimesh --

04:25hasa në një fenomen të pashpjeguar

04:28që i zbërthen lidhjet

04:31në një mënyre që atëhere nuk e kuptoja dhe nuk e kisha hasur kurrë më parë.

04:34Kështu që e lashë mënjanë kërkimin

04:36dhe mendova, më duhet ta kuptoj çfarë është kjo.

04:39Si përfundim doli që ishte turpi.

04:42Dhe turpi mund të kuptohet shumë lehtë

04:44si frika e humbjes së lidhjeve.

04:46A ka diçka tek unë

04:48që, nëse njerëzit e dinë apo e shohin,

04:51do të më bëjë të padenjë për të pasur lidhje me të tjerët?

04:54Dy gjëra mund t'ju them për këtë:

04:56është universale; të gjithë e kemi.

04:58Të vetmit njerëz që nuk e kanë ndjenjën e turpit

05:00janë ata që nuk janë të aftë të krijojnë lidhje njerëzore, nuk kanë ndjeshmëri njerëzore.

05:02Askush nuk do të flasë për të [turpin]

05:04dhe sa më pak flet për të, aq më shumë e ke.

05:09Ajo që e ushqen këtë ndjenjë turpi,

05:11mendime të tipit "S'jam e mirë sa duhet," --

05:13të gjithë e njohim këtë lloj ndjenje:

05:15"Nuk jam ...... sa duhet, Nuk jam aq e hollë sa duhet,

05:17e pasur mjaftueshëm, e bukur sa duhet, e zgjuar sa duhet,

05:19e promovuar mjaftueshëm."

05:21Ajo që ushqen këto ndjenja

05:23ishte ndjenja toruruese e cënueshmërisë,

05:26ideja që,

05:28në mënyrë që vendosja e lidhjeve të ndodhë,

05:30duhet ta lejojmë veten që të shikohet nga të tjerët,

05:33vërtet të shikohet.

05:35Dhe e dini cfarë mendoj unë për cënueshmërinë? E urrej.

05:38Mendova me vete, ky është shansi që më jepet

05:40për ta luftuar e mposhtur me metrin tim.

05:43Do t'i hyj me kokë, do ta kuptoj deri në fund këtë fenomen,

05:46do shpenzoj një vit, do e zbërthej totalisht turpin,

05:49do kuptoj si funksionon cënueshmëria,

05:51dhe do e mposht duke u treguar me e zgjuar se ajo.

05:54Isha gati dhe shumë entuziaste.

05:59Siç e dini, nuk do përfundojë dhe aq mirë.

06:01(Të qeshura)

06:04E keni parasysh vetë.

06:06Mund t'ju flas gjithë ditën për turpin,

06:08po do më duhej të merrja borxh kohën e të gjithëve.

06:10Por, mund t'ju them se cili është thelbi --

06:13dhe kjo mund të jetë një ndër gjërat më të rëndësishme që kam mësuar

06:16gjatë 1 dekade të kërkimit mbi këtë ndjenjë.

06:19Ai 1 vit që kisha menduar në fillim

06:21u zgjat në 6 vjet,

06:23me mijëra histori,

06:25qindra intervista të gjata, grupe fokusi.

06:28Në një pikë njerëzit filluan të më dërgonin fletë ditari

06:30me historitë e tyre --

06:33mijëra të dhëna në gjashtë jet.

06:36Dhe në një farë mënyre ia mora dorën.

06:38Arrita të kuptoj çfarë ishte turpi,

06:40dhe si funskionon.

06:42Shkruajta një libër,

06:44publikova një teori,

06:46por diçka nuk më ecte --

06:49cfarë nuk ecte ishte kjo:

06:51po t'i merrja njerëzit e intervistuar

06:53dhe t'i ndaja në njerëz

06:56që kishin vërtet ndjesinë e të qenit të denjë --

06:59se këtu rrotullohet githcka,

07:01tek ndjesia e të qenit të denjë --

07:03ata kanë ndjesi shumë të fortë dashurie dhe përkatësie --

07:06dhe në njerëz që luftojnë për të,

07:08dhe njerëz që gjatë gjithë kohës pyesin veten nëse janë të mirë sa duhet.

07:10Kishte vetëm një ndryshore

07:12që ndante njerëzit që kanë

07:14ndjesi shumë të fortë dashurie dhe përkatësie

07:16nga ata që vërtet luftojnë fort për ta pasur këtë ndjesi.

07:18Ja cfarë ishte: njerëzit që kanë

07:20ndjesi të fortë dashurie dhe përkatësie

07:22besojnë se janë të denjë për dashuri dhe përkatësi.

07:25Vetëm kaq.

07:27Ata besojnë se ia vlejnë.

07:30Dhe për mua, pjesa më e vështirë

07:33e asaj që na mban jashtë lidhjeve,

07:36është frika se mos nuk jemi të denjë për të pasur lidhje.

07:39Kjo ishte diçka që si personalisht ashtu edhe profesionalisht

07:41ndjeja se kisha nevojë ta kuptoja më mirë.

07:44Çfarë bëra?

07:47Mora gjithë intervistat

07:49ku pashë shenja vetë-vlerësimi, pra ku kishte njerëz që jetonin duke menduar që ishin të denjë,

07:52dhe vetëm i studiova.

07:55Çfarë kanë të përbashkët këta njerëz?

07:57Unë kam një varësi "të vogël" ndaj zyrës,

07:59po nejse, muhabet tjetër ai.

08:02Kisha një dosje dhe një laps me ngjyrë,

08:05dhe po mendoja, si do ta titulloj këtë kërkim?

08:07Dhe fjalët e para që më erdhën ndërmend

08:09ishin 'me zemër të madhe'.

08:11Këta janë njerëz me zemër të madhe, që jetojnë me një ndjenjë të thellë denjësie.

08:14E shkruajta titullin në krye të dosjes,

08:17dhe fillova të studioj të dhënat.

08:19Në fakt kjo ishte gjëja e parë që bëra,

08:21katër ditë

08:23analizim intensiv të dhënash,

08:26ku iu ktheva gjithçkaje që kisha, nxorra intervistat, nxorra historitë, të gjitha rastet.

08:29Cila është tematika? Cili është motivi i përbashkët?

08:32Im shoq u largua nga qyteti bashkë me fëmijët,

08:35se unë gjithmonë bëhem si e fiksuar kur punoj,

08:38dhe vetëm shkruaj e shkruaj

08:40dhe s'bëj dot asgjë tjetër veç kërkimit.

08:43Ja çfarë zbulova:

08:47E përbashkëta e tyre

08:49ishte ndjesia e të guxuarit.

08:51Dhe më lejoni shkurtimisht të shpjegoj dallimin mes guximit dhe trimërisë.

08:54Guximi, sipas përkufizimit fillestar të fjalës

08:56kur hyri në gjuhën angleze --

08:58vjen nga fjala latine 'cor', që do të thotë zemër --

09:01pra kuptimi fillestar

09:03ishte të tregosh cili je me gjithë zemër.

09:06Kështu njerëzit që unë analizova

09:08kishin, me pak fjalë, guximin

09:10për të qenë jo të përkryer.

09:13Kishin dhembshurinë

09:15për t'u sjellë mirë me veten e tyre njëherë e më pas me të tjerët,

09:18sepse, siç rezultoi, nuk mund të tregojmë dhemshuri ndaj të tjerëve,

09:21nëse nuk sillemi mirë me veten tonë.

09:24Tipar tjetër i përbashkët ishte lidhja

09:26dhe --kjo ishte pjesa më e vështirë --

09:28si rezultat i vërtetësisë së këtyre personave,

09:31ata ishin të gatshëm të hiqnin dorë nga të qenurit kush ata mendonin se duhet të ishin

09:34për të qenë ata që janë vërtet.

09:36diçka që duhet bërë patjetër

09:39për të pasur lidhje.

09:43Një gjë tjetër e përbashkët

09:45ishte kjo:

09:50Ata e përqafojnë plotësisht cënueshmërinë.

09:55Ata besonin se

09:58çka i bënte të cënueshëm

10:01u jepte bukuri.

10:05Nuk thonin që cënueshmëria

10:07ishte e rehatshme,

10:09por as që ishte torturuese,

10:12siç deklaronin te intervistuarit e tjerë, gjatë kërkimit tim mbi turpin.

10:14Thonin vetëm që është e domosdoshme.

10:18Flisnin për dëshirën

10:20për të thënë "Të dua" i pari,

10:23dëshirën

10:26për të bërë diçka

10:28pa pasur garanci,

10:31vullnetin

10:33për të marrë frymë lirisht kur prisnin telefonatën e mjekut

10:35pas një mamografie.

10:38Ata janë të gatshëm të investojnë në një lidhje

10:41që mund ose jo të funksionojë.

10:44Këta te intervistuar mendonin se kjo është thelbësore.

10:47Personalisht mendova se kjo ishte tradhëti.

10:50Nuk më besohej që isha betuar t'i qendroja besnike

10:53kërkimit --

10:55përkufizimi i kërkimit

10:57është të kontrollosh dhe parashikosh, të studiosh fenomene,

11:00për arsyen e vetme

11:02që të kontrollosh e të parashikosh.

11:04Dhe tani misioni im

11:06për të kontrolluar e parashikuar

11:08me nxorri para syve përgjigjen që mënyra më e mirë për të jetuar është me cënueshmëri,

11:11dhe jo duke kontrolluar dhe parashikuar.

11:14Kjo çoi në një krizë 'të vogël' --

11:17(Të qeshura)

11:21-- që më ngjan më shumë me këtë.

11:24(Të qeshura)

11:26Dhe e bëra.

11:28Unë i vura emrin krizë, terapistja ime e quan rizgjim shpirtëror.

11:32Rizgjimi shpirtëror tingëllon më mirë se krizë,

11:34po ju siguroj se ishte një krizë.

11:36I lashë mënjanë të dhënat dhe shkova të gjej një terapist.

11:38Më lejoni t'ju them diçka: rasti më i mirë për të njohur veten është

11:41kur të merrni në telefon miqtë dhe t'i pyesni, "Mendoj se më duhet një terapist.

11:44A më rekomandon dot njeri?"

11:47Sepse pesë nga miqtë e mi m'u përgjigjën,

11:49"Uoooo. Unë s'do të kisha marrë përsipër."

11:51(Të qeshura)

11:54Dhe unë ia ktheja, "E çfarë do të thuash me këtë?"

11:56Ata më përgjigjeshin, "Thjesht po them, e ke parasysh,

11:59mos merr metrin tënd të gjykimit me vete."

12:01Dhe unë, "Dakord".

12:06Kështu që gjeta një terapiste.

12:08Në takimin e parë me të, Dianën --

12:11mora me vete listën time

12:13me mënyrat e jetesës së atyre me zemër të madhe, dhe u ula.

12:16Diana më tha, "Si je?"

12:18Unë ia ktheva, "Shumë mirë. Jam shumë mirë."

12:21Ajo mu kthye, "Cili është problemi?"

12:23Tani, unë jam një terapiste që shkon te terapisti,

12:26se dhe ne na duhet të shkojmë te terapisti,

12:28se na pëlqejnë dënglat e tyre.

12:31(Të qeshura)

12:33I thashë,

12:35"Problemi im është që kam një luftë të brendshme."

12:37"Çfarë të mundon?", tha ajo.

12:39"Kam një problem me cënueshmërinë", i thashë.

12:42Dhe unë e di që cënueshmëria është thelbi

12:45i turpit dhe frikës

12:47dhe luftës sonë për të qenë të denjë,

12:49por duket se është dhe pikënisja

12:52e gëzimit, krijimtarisë,

12:55përkatësisë, dashurisë.

12:57Mendoj se kam një problem,

12:59dhe kam nevojë për ndihmë."

13:02"Megjithatë" - i thashë -

13:04"mos më hap biseda për familjen,

13:06fëmijërinë, e kësi dënglash."

13:08(Të qeshura)

13:10"Thjesht kam nevojë për strategji."

13:13(Të qeshura)

13:17(Duartrokitje)

13:20Faleminderit.

13:24Terapistja tund kokën.

13:27(Të qeshura)

13:29"Aq keq është, ë?", i thashë.

13:32Ajo më tha "S'është as mirë, as keq."

13:35(Të qeshura)

13:37"Eshtë thjesht kështu siç është."

13:39"O Zot," - thashë me vete, - "s'qenka për të pritur ndonjë gjë të hajrit".

13:42(Të qeshura)

13:45Si përfundim shkoi dhe mirë, dhe keq.

13:47Zgjati rreth një vit.

13:50Në përgjithësi ka njerëz

13:52që kur e kuptojnë se cënueshmëria dhe përzemërsia janë të rëndësishme,

13:55dorëzohen dhe fillojnë t'i përqafojnë këto ide.

13:58E para: Unë nuk jam një nga këta njerëz,

14:00dhe e Dyta: Une as nuk shoqërohem me njerëz të tillë.

14:03(Të qeshura)

14:06Për mua ishte një vit i gjatë dyluftimi të ashpër.

14:09Ishte vërtet një betejë e dhunshme psikologjikisht.

14:11Cënueshmëria më shtynte, e unë e shtyja mbrapsht.

14:13E humba betejën,

14:16por mendoj se rifitova jetën time.

14:18Kështu që iu ktheva kërkimit tim

14:20dhe shpenzova dy vitet e ardhshme

14:22duke u munduar të kuptoja se çfarë bënin njerëzit me zemër të madhe,

14:25cilat ishin zgjedhjet e tyre,

14:27dhe çfarë marrëdhënieje kemi ne

14:29me cënueshmërinë.

14:31Pse e luftojmë aq shumë?

14:33A jam vetëm unë duke luftuar me cënueshmërinë?

14:36Jo.

14:38Po ju tregoj ç'mësim nxorra.

14:41Ne e mpijmë cënueshmërinë --

14:44kur jemi duke pritur atë telefonatën e rëndësishme.

14:46Ishte për të qeshur në fakt; dërgova një mesazh në Twitter dhe Facebook

14:48ku pyesja, "Si e përkufizoni cënueshmërinë?

14:50Çfarë ju bën të ndiheni të cënueshëm?"

14:52Dhe brenda një ore e gjysmë, kisha 150 përgjigje.

14:55Doja të dija

14:57çfarë mendojnë njerëzit.

15:00T'i kërkoj ndihmë bashkëshortit,

15:02sepse jam e sëmurë, dhe sapo jemi martuar;

15:05të marr iniciativën për seks me bashkëshortin tim;

15:08të marr iniciativën për seks me bashkëshorten;

15:10të më refuzojnë; ti kërkoj dikujt të dalim;

15:13të pres për telefonatën e doktorit;

15:15të më pushojnë nga puna; të pushoj njerëz nga puna --

15:18kjo është bota në të cilën jetojmë.

15:20Jetojmë në një botë të cënueshme.

15:23Dhe një nga mënyrat që zgjedhim për t'u përballur me të

15:25është të mpijmë cënueshmërinë.

15:27Dhe mendoj se ka prova --

15:29dhe kjo nuk është e vetmja arsye që provat ekzistojnë,

15:31por mendoj që është një shkak i rëndësishëm --

15:33ne jemi brezi më i mbytur nga borxhet,

15:37më obez,

15:40brezi me më shumë varësi fizike e psikologjike, e të mbytur me ilaçe

15:43në historinë e SH.B.A.

15:48Problemi me këtë përqasje -- dhe këtë e mësova nga kërkimi --

15:51qëndron në pamundësinë për të mpirë emocionet në mënyrë selektive.

15:55Nuk mund të thuash, ja ku i kam gjërat e këqia.

15:58Kjo është cënueshmëria, ky është pikëllimi, ky turpi,

16:00kjo frika, e ky zhgënjimi.

16:02Nuk dua ti ndjej këto gjëra.

16:04Hajde tani po pi ca birra e po ha një copë kek.

16:07(Të qeshura)

16:09Nuk dua ti kem këto ndjenja.

16:11E kuptoj dhe që e qeshura juaj është e qeshur pohuese.

16:13Unë fitoj bukën e gojës duke hyrë në jetët tuaja.

16:16O Zot.

16:18(Të qeshura)

16:20Nuk mund të mpish ndjenjat e vështira

16:23pa mpirë edhe emocionet e mira.

16:25Nuk mund të mpish në mënyrë selektive.

16:27Kështu që duke u munduar të mpijmë ndjenjat 'e këqia'

16:30mpijmë dhe gëzimin,

16:32mpijmë mirënjohjen,

16:34mpijmë lumturinë.

16:36Dhe pastaj ndihemi të mjerueshëm,

16:39jemi gjithë kohën duke kërkuar për një qëllim dhe kuptim në jetë,

16:41ndihemi të cënueshëm,

16:43dhe si përfundim pimë nja dy birra dhe hamë një copë kek.

16:46E gjitha kjo kthehet më pas në një cikël të rrezikshëm.

16:51Besoj se një nga gjërat për të cilën duhet të fillojmë të mendojmë

16:54është pse dhe si i mpimë ndjenjat.

16:56Dhe nuk është e thënë që ka të bëjë vetëm me varësinë.

16:59Dicka tjetër që ne bëjmë

17:01është ta quajmë të sigurt cdo gjë të pasigurt.

17:05Feja është kthyer nga besim dhe mister

17:08në diçka të sigurt.

17:10Unë e kam mirë, ti gabim. Mbylle gojën.

17:13Kjo është e gjitha.

17:15Qënkemi të sigurt.

17:17Sa më shumë frikë kemi, aq më të cënueshëm jemi,

17:19e aq më shumë frikë kemi.

17:21Kështu duket sikur funksionon politika sot.

17:23Nuk ka më bisedë.

17:25Nuk ka më bashkëbisedim.

17:27Ka vetëm fajësim.

17:29A e dini si e përshkruajnë fajin kërkuesit?

17:32Si një mënyrë për të shkarkuar dhimbjen dhe vështirësinë.

17:36Ne duam gjithcka perfekte.

17:38Të gjithë duam që jeta jonë të jetë perfekte

17:41po nuk funksionon ashtu.

17:43Se e di cfarë bëjmë: marrim dhjamë nga të ndenjurat tona

17:45dhe e vendosim në faqe.

17:47(Të qeshura)

17:50Gjë për të cilën shpresoj, pas 100 vjetësh,

17:52njerëzit do shohin pas dhe do thonë "Wow".

17:54(Të qeshura)

17:56Dhe më e keqja është që ne injektojmë perfeksionizmin

17:58tek fëmijët tanë.

18:00Më lejoni t'ju tregoj ç'mendoj për fëmijët.

18:02Ata janë të programuar për të luftuar që kur lindin.

18:05Dhe kur mban në krahë ato krijesa të vogla perfekte,

18:08detyra jonë nuk është të themi "Shiko sa perfekte që është.

18:10Detyra ime është thjesht që ta mbaj perfekte --

18:12të sigurohem që futet në skuadrën e tenisit që në klasë të pestë, dhe në Yale në klasë të shtatë."

18:15Në fakt nuk është kjo detyra jonë.

18:17Detyra jonë është që t'i themi,

18:19"E di cfarë? Nuk je perfekte, dhe je programuar për ta luftuar,

18:22por je e denjë për dashuri dhe përkatësi."

18:24Kjo është detyra jonë.

18:26Po të kemi një brez fëmijësh që rriten në këtë mënyrë,

18:28mendoj se do i jepnim fund probleme që shohim sot.

18:31Ne pretendojmë që veprimet tona

18:35nuk ndikojnë tek njerëzit.

18:38E bëjmë këtë gjithë kohës në jetën private.

18:40Të njëjtën gjë bëjnë dhe korporatat --

18:42qoftë një shpëtim falimenti, një derdhje nafte,

18:44një tërheqje e produkteve të dëmshme nga tregu --

18:46pretendojmë që veprimet tona

18:48nuk kanë ndonjë impakt të madh tek njerëzit që na rrethojnë.

18:51Unë do i thoja këtyre kompanive, që kjo nuk është sfida jonë e parë.

18:55Duhet thjesht të jemi autentikë dhe të vërtetë

18:57dhe të themi, "Na vjen keq.

18:59Do ta rregullojmë."

19:05Por ka edhe një mënyrë tjetër, dhe me këtë do përfundoj.

19:07Kjo është ajo që kam zbuluar:

19:09le ta lejojmë veten tonë të shikohet nga të tjerët,

19:11të shikohet thellësisht,

19:13në mënyrë të cënueshme;

19:16le të dashurojmë me gjithë shpirt,

19:18edhe pse nuk kemi garanci --

19:20dhe kjo është vërtetë e vështirë,

19:22ua them si prind, është tepër e vështirë --

19:27të praktikojmë mirënjohjen dhe gëzimin

19:30në momentet tona më të vështira,

19:32atëherë kur mendojmë, "A mundem vërtet të të dua kaq shumë?

19:34A mund të besoj në këtë gjë me kaq pasion?

19:36A mund të jem i ashpër për dicka?"

19:39thjesht të jemi në gjendje të ndalojmë për një moment, dhe në vend që të mendojmë se gjithkca do jetë katastrofike,

19:41të themi, "Jam thjesht mirënjohëse,

19:44sepse të ndihem e cënueshme do të thotë që jam ende gjallë."

19:48Dhe e fundit, që është dhe më e rëndesishmja,

19:51duhet të besojmë se jemi të mirë sa duhet..

19:54Sepse kur pikënisja e gjerave është

19:56fjalia "Unë jam e mirë sa duhet,"

20:00fillojmë të mos bërtasim më dhe fillojmë të dëgjojmë,

20:04jemi më të dashur e më të sjellshëm ndaj njerëzve që na rrethojnë,

20:06e jemi më të dashur e më të sjellshëm ndaj vetes sonë.

20:09Kaq kisha. Faleminderit.

20:11(Duartrokitje)